Osoby niepełnosprawne w branży meblowej

workers-833578_640

Branża meblowa korzysta przede wszystkim z usług specjalistów dwóch zawodów: cieśli i stolarza. Oczywiście potrzebne są też profesje pomocnicze, jednak mają one poboczne znaczenie i prędzej szukać ich należy w dziale rzemiosła, a nie stricte meblarstwa, niemniej omówimy je również w tym artykule.

Na początek jednak potrzebne jest słowo wyjaśnienia, ponieważ zawody cieśli i stolarza są pod wieloma względami do siebie bardzo podobne. Co do zasady zadaniem cieśli jest tworzenie konstrukcji większych: począwszy od stolarki okiennej i drzwiowej, skończywszy na szkieletach konstrukcyjnych domów czy jednostek pływających. Stolarz odpowiedzialny jest za wykonywanie elementów mniejszych, nierzadko o charakterze nie tylko funkcjonalnym, ale również dekoracyjnym. Dla stolarza meblowego potencjalne ograniczenia mogą generować choroby opisywane kodami niepełnosprawności 03 (słuch) i 06, natomiast lista przeciwwskazań dla cieśli jest dłuższa: zdecydowanym przeciwwskazaniem jest kod 06, a potencjalnymi dodatkowo 02, 03, 04, 05, 10 i 11.

Stolarz i cieśla to nie jedyne zawody, które są wykorzystywane w szeroko rozumianym meblarstwie. Poniżej prezentujemy wybór innych zawodów, których przedstawiciele biorą udział w powstawaniu stolarki budowlanej i meblowej.

Tokarz – specjalista obsługujący tokarki, urządzenia do obróbki tocznej skrawaniem głównie elementów metalowych, ale nie tylko. Niezbędne jest specjalistyczne wykształcenie, a sporym atutem jest doświadczenie, natomiast jedynym potencjalnym ograniczeniem mogą być choroby z kodem niepełnosprawności 03 (słuch).

Frezer – zajmuje się frezowaniem elementów drewnianych i metalowych przygotowanych wstępnie. Na tym stanowisku nie mogą pracować osoby z kodem niepełnosprawności 06.

Strugacz – osoba zatrudniona na tym stanowisku musi na podstawie oceny dostarczonych półproduktów wybrać właściwą metodę obróbki, a następnie przy pomocy strugarek różnych typów, grubiarek, wyrówniarek i narzędzi ręcznych, między innymi strugów, równiaków, kątników i wybiorników przeprowadzić proces strugania przedmiotów. Potencjalne ograniczenia, które mogą uniemożliwić pracę w tym zawodzie wiążą się z chorobami słuchu (kod 03) i epilepsją (kod 06).

Szlifierz – zadaniem tego rzemieślnika jest szlifowanie powierzchni przedmiotów za pomocą maszyn (tarcz polerskich i szlifierek różnych typów) lub ręcznie (papierami, proszkami lub pastami). Specyficznym rodzajem szlifowania jest polerowanie, również należące do obowiązków szlifierza. Pracę w tym zawodzie może uniemożliwić niepełnosprawność z kodem 03 lub 07.

Monter mebli – zadaniem montera jest złożyć dostarczone półprodukty w gotowy mebel zgodnie z instrukcją i zasadami sztuki. W tym zawodzie jedyne potencjalne ograniczenia może nakładać niepełnosprawność z kodu 03 (słuch).

Operator maszyn tapicerskich –  obsługuje i nadzoruje maszyny oraz urządzenia tapicerskie, takie jak: rozkręcarki, szarparki, napycharki, prasy tapicerskie, maszyny do szycia, przygotowuje materiały tapicerskie oraz materiały do wykonania części tapicerowanych mebli lub innych wyrobów. Potencjalne ograniczenia mogą wynikać z niepełnosprawności z kodami 03 (słuch) lub 04, zdecydowanym przeciwwskazaniem jest kod 06.

Operator maszyn do obróbki skrawaniem – w praktyce stanowisko to łączy zadania tokarza, szlifierza, frezera i operatora centrów obróbkowych. Wiele z obrabiarek jest dziś sterowanych numerycznie, co dodatkowo komplikuje pracę na tym stanowisku, jednak jeśli chodzi o ograniczenia, to są one tylko potencjalne i tylko z jednego kodu niepełnosprawności: 04.

Renowator mebli artystycznych – wykonuje prace związane z naprawą, odnowieniem, wykończeniem powierzchni mebli współczesnych i zabytkowych, z wykorzystaniem dawnych i nowoczesnych technik oraz narzędzi. W zależności od charakterystyki stanowiska pracy, używanego sprzętu i warsztatu mogą na tym stanowisku pracować wszyscy bez ograniczeń wynikających z niepełnosprawności.

Szkutnik – zajmuje się amatorskim lub profesjonalnym budowaniem, naprawą i konserwacją niewielkich jednostek pływających z drewna lub tworzyw sztucznych. Przeciwwskazania do wykonywania tego zawodu mogą wynikać z kodów 03 lub 06.

Tapicer meblowy –  jest rzemieślnikiem wykonującym tapicerowane elementy meblowe lub meble, elementy tapicerek samochodowych. Do wykonywania tego zawodu nie ma żadnych ogólnych przeciwwskazań, sprawę bada indywidualnie lekarz medycyny pracy.

Technik technologii drewna – opracowuje dokumentację dotyczącą procesów technologicznych drewna, nadzoruje prace, projektuje i modernizuje linie produkcyjne, odpowiada za prawidłowy przebieg procesu technologicznego. W tym zawodzie jedyne ograniczenia związane z niepełnosprawnością mogą wynikać z kodów 03 (słuch) i 06.

Bednarz – rzemieślnik trudniący się wyrobem naczyń drewnianych różnych typów, w tym beczek, skrzyń itp. Potencjalne ograniczenia, które utrudniają pracę w zawodzie bednarza wynikają z kodu 05.

Rzeźbiarz meblowy – artysta-rzemieślnik zajmujący się dekoracją i odnawianiem artystycznych mebli w zakresie ornamentacji, wykonuje rzeźby wolnostojące. Zdecydowanym przeciwwskazaniem jest niepełnosprawność z kodu 01, potencjalne ograniczenia mogą stanowić choroby związane z kodami 03, 04, 06 lub 10.

Cykliniarz – specjalista zajmujący się cyklinowaniem podłóg, tj. usuwaniem z nich starych powłok lakierniczych metodą szlifowania. Zdecydowanym przeciwwskazaniem jest kod 07 (astma oskrzelowa), potencjalnym ograniczeniem kod 05.

Podsumowanie

Branża meblowa korzysta z usług specjalistów wielu różnych branż i tak naprawdę niewiele jest przypadków, w których z przyczyn obiektywnych nie jest możliwe zatrudnienie osoby niepełnosprawnej. Większość przedstawionych zawodów nie ma przeciwwskazań zdecydowanych, a jedynie potencjalne, co oznacza, że każdy przypadek musi być rozpatrywany indywidualnie przez lekarza medycyny pracy w kontekście warunków pracy na określonym stanowisku w danym zakładzie.

Osoby niepełnosprawne w branży meblowej
Przewiń do góry